Gelao (nazwa własna Klo lub Klau, Gēlǎozú) – oficjalnie uznana mniejszość narodowa w Chińskiej Republice Ludowej, z grupy ludów tajo-kadajskich. Zamieszkuje głównie prowincję Kuejczou i sąsiednie, niewielka populacja mieszka też w Wietnamie; inne nazwy: Qilao, Gelo, Kopu, Shagai, Thi, Thu, Ilao, Keilao, Kelao, Kha Lao, Khi Lao, Xan Lao. Według spisu z 1990 r. liczyła ponad 438 tys. członków.
Gelao są bardzo rozproszeni, z największym skupiskiem w zachodniej i północno-zachodniej części Kuejczou, zwłaszcza w okolicach Anshun i Zunyi. Mniejsze grupy zamieszkują także tereny Zhuangów w Junnanie i Kuangsi; niewielkie – w Hunanie i Wietnamie, nad granicą chińską. Dokładna ich liczba jest trudna do ustalenia, ze względu na znaczną akulturację i asymilację z Hanami. Spis z 1982 wykazał 54 tys. Gelao, a z 1990 – 438 tys. Tak znaczny wzrost populacji jest wynikiem rejestrowania się jako Gelao osób, które wcześniej określały się jako Hanowie, by uniknąć prześladowań rewolucji kulturalnejJ. Olson, op.cit. str. 83.