Kopułowate sufity większych krypt podtrzymywane są przez dwie lub trzy masywne, wolno stojące kolumny, natomiast ściany wzmocnione są kilkoma pilastrami, między którymi powstały nisze. Grobowce były ozdobione malowidłami ściennymi z motywem liści palmowych (liście palmowe przykrywały dachy domów członków tej społeczności) i figurami geometrycznymi, motywami abstrakcyjnymi i innymi, reprezentującymi głowy zoomorficzne i antropomorficzne. Kolorystyka tych malowideł to głównie czerwień i czerń (symbolizujące odpowiednio życie i śmierć), rzadziej oranż, na białym tle ścian pokrytych warstwą cementu.
W grobowcach, których odkryto w sumie około stu, umieszczano przede wszystkim urny grobowe, zawierające popioły ważnych zmarłych (wodzów i kapłanów), do 40 takich urn w jednym. Grobowce te były wykorzystywane wielokrotnie – co jakiś czas je otwierano, aby umieścić w nich kolejne urny z popiołami zmarłych.