Za wzorowe wykonywanie zadań zatwierdzony przez carycę Katarzynę II w 1780 na stanowisku i mianowany brygadierem w 1781. W 1782 odznaczony Orderem św. Włodzimierza. Od 1783 był namiestnikiem w kancelarii celnej gubernatora Tweru. W tym samym roku został mianowany generałem-majorem i wyznaczony na gubernatora cywilnego Moskwy. Funkcję tę sprawował 10 lat. Za zasługi został odznaczony w 1785 Krzyżem Wielkim Orderu św. Włodzimierza 2. stopnia, w 1791 mianowany generałem-porucznikiem. W 1793 był wyznaczony na gubernatora Jarosławia i Wołogdy.
Po objęciu tronu rosyjskiego przez cara Pawła I został członkiem Senatu, a potem tajnym radcą. W 1796 wyróżniony orderem św. Aleksandra Newskiego. W sierpniu 1798 został prokuratorem generalnym i członkiem Rady Państwa. Przygotowywał dekrety o niestosowaniu kar cielesnych wobec osób powyżej 70 lat. Doprowadził do poddania kontroli w Geodezji Departament Geodezji Senatu przypadków wywłaszczania właścicieli z terenów publicznych. Doprowadził do rozszerzenia praw prokuratorów gubernialnych w zakresie nadzoru nad miejscowymi organami władzy. Wyróżniony orderami: św. Andrzeja Pierwszego, św. Anny, krzyżem wielkim z diamentami św. Jana Jerozolimskiego. Cieszył się nieograniczonym zaufaniem cara Pawła I.