Oblężenie Azowa miało miejsce 7 czerwca – 29 lipca 1696 roku podczas wojny Turcji z Ligą Świętą.
Nieudana wyprawa na Azow (Oblężenie Azowa w 1695) dała wiedzę, która pozwoliła lepiej przygotować się do kolejnej próby zdobycia twierdzy. W tym celu z Austrii i Prus sprowadzono do Rosji licznych specjalistów – inżynierów i saperów potrafiących prowadzić roboty ziemne i zakładać miny. Jednocześnie car Piotr Wielki nakazał budowę galer. Za model dla prowadzonych pod Moskwą prac ciesielskich posłużyła sprowadzona kilka lat wcześniej do Preobrażenskoje galera holenderska.
Na początku 1696 roku gotowa już była większość części składowych okrętów, które miały wziąć udział w wyprawie. Na całym szlaku prowadzącym do Azowa zgromadzony został materiał do budowy łodzi – doświadczenia z poprzedniej wyprawy uświadomiły carowi, że by zdobyć Azow, konieczne jest odcięcie tureckiego garnizonu twierdzy od morskich dostaw.
Przed wyprawą Piotr uczynił Franza Leforta admirałem floty, a siebie podniósł do rangi kapitana. Dowódcą sił lądowych został Aleksy Szejn. Śmierć cara Iwana (8 lutego 1696) i związane z nią uroczystości żałobne nie przerwały przygotowań do wyprawy.