Najniżej położone miejsce w kraju to depresja Akczakaja leżąca na wysokości 81 m p.p.m. w północnej części kraju.
Linia brzegowa Morza Kaspijskiego jest słabo rozwinięta, gdzie znajdują się dwie duże zatoki: Krasnowodzka i Turkmeńska. Południowa część wybrzeża jest płaska i piaszczysta, zaś na północy występuje wybrzeże klifowe – krawędź Płaskowyżu Krasnowodzkiego, który stanowi zachodnią część wyżyny Ustiurt.
thumb|360px|Pustynia Kara-Kum
Klimat Większość Turkmenistanu znajduje się w strefie klimatu podzwrotnikowego, a północne obszary nad rzeką graniczną z Uzbekistanem to region będący pod wpływem bardziej umiarkowanych mas powietrza. Obie te strefy łączy wspólna cecha – sucha lub wybitnie sucha odmiana klimatu i kontynentalizm. To oznacza, że klimat Turkmenistanu jest surowy, charakteryzujący się mroźnymi zimami i upalnymi latami.
Temperatury są skrajne. Zimą w styczniu średnia dobowa wynosi –4 °C ze spadkami do –33 °C. Jedynie w dolinie Atreku średnia dobowa to około 4 °C. Latem w lipcu średnie wartości termiczne wynoszą od 28 do 32 °C. Na pustyni Kara-Kum wartości te dochodzą w ciągu dnia do 50 °C. Charakterystyczną cechą są wysokie amplitudy dobowe występujące przez cały rok, zwłaszcza na pustyni Kara-Kum.