Wartość ta była większa w przypadku dwu samic, wynosząc 21%, największa zaś w przypadku samca i jego głównej samicy, aż 56%, znacznie mniej, jeśli chodzi o samca z inną samicą, bowiem 16%. Z drugiej strony w przypadku samicy liczby te wynosiły 58 i 3%.
Tym samym i zagęszczenie różni się w zależności od miejsca, rosnąc z opadami deszczu i malejąc z szerokością geograficzną oraz z kłusownictwem ludzkim. Najniższe wyniki uzyskiwano w Meksyku i Belize oraz w caatindze na północnym wschodzie Brazylii. Na południu Brazylii uzyskano niskie wyniki 13,7 osobnika na 100 km². W Wenezueli było to 40 ocelotów wielkich na 100 km², natomiast w peruwiańskiej Amazonii aż 80 osobników na 100 km². Tak wysoki wynik wpływa negatywnie na zagęszczenie innych mniejszych kotowatych. Ogólnie wyniki leżą między 2,5 a 100 ocelotów wielkich na 100 km².