Zwierzę to odpoczywa za dnia wśród pnączy, stosów gałęzi, pod korzeniami czy powalonymi drzewami, choć zdarzało się mu i na betonie.
Ocelot wielki najobficiej występuje w niskich szerokościach geograficznych i gęstość jego zwiększa się z obfitymi opadami deszczu. Zagęszczenie wynosi 11,24–12,45 ocelotów wielkich na 100 km² (metoda bazująca na promieniu areału), 25,88 na 100 km² (kamery-pułapki) czy 12,61 na 100 km² (kamery tropiące). Wysokie zagęszczenie ocelota wielkiego wpływa negatywnie na zagęszczenie innych, mniejszych kotowatych. Wzorzec zagęszczenia ocelota wielkiego przypomina wzorce spotykane u pumy płowej czy jaguara, nie obserwowano jednak negatywnego wpływu tych znacznie większych kotowatych na ocelota wielkiego. Z drugiej strony ocelot wielki ujemnie wpływa na ocelota nadrzewnego.
lewo|mały