Matteo Ricci, (ur. 6 października 1552 w Maceracie, zm. 11 maja 1610 w Pekinie) – włoski misjonarz z zakonu jezuitów pracujący w Chinach. Czcigodny sługa Boży Kościoła katolickiego.
Życiorys Urodził się 6 października 1552 roku w Maceracie w szlacheckiej rodzinie. W młodości wstąpił do Kolegium Jezuitów w rodzinnym mieście. Następnie wstąpił do nowicjatu jezuitów i przeniósł się do Rzymu by studiować na Collegium Romanum, jego profesorem był Robert Bellarmin. Studiował także pod okiem Christopha Claviusa Po uzyskaniu wykształcenia w zakresie filozofii, teologii i nauk ścisłych poprosił o możliwość wyjazdu na misję do Chin. Generał zakonu Everard Mercurian wyraził na to zgodę w 1577 roku i Matteo wraz z Michele Ruggierim wyruszyli do Genui, by popłynąć do Lizbony. 24 marca 1578 roku wypłynęli z Portugalii i 13 września dotarli do Goa. Początkowo Ricci nauczał sztuk wyzwolonych w tamtejszym kolegium jezuickim. 26 lipca 1580 roku przyjął święcenia kapłańskie. Przez kolejne dwa lata kontynuował naukę teologii, a następnie (na polecenie Alessandra Valignana) wyjechał do Makau, aby uczyć się języka chińskiego. W 1583 roku otrzymał pozwolenie aby przenieść się do Zhaoqing, gdzie miał spotkać się z wicekrólem.