In iure Wezwanie pozwanego Bezwzględnym wymogiem rozpoczęcia procesu było stawiennictwo obu stron. Postępowanie sądowe rozpoczynało się od prywatnego wezwania pozwanego przez powoda do stawienia się przed pretorem (in ius vocatio). Wezwanie to było prywatne i ustne. Musiało być przy tym dokonane w miejscu publicznym, przez poszanowanie dla miru domowego. Jeżeli wezwany nie posłuchał, to zainteresowany miał prawo doprowadzić go przy użyciu siły. Wzywając pozwanego do sądu, powód informował go o rodzaju pretensji, a w obecności pretora powtarzał tę samą informację. Pretor po wysłuchaniu stron udzielał albo też odmawiał ochrony procesowej. Pretor mógł również nie dopuścić do wdrożenia postępowania, o którym z góry było wiadomo, iż nie ma szans powodzenia w postępowaniu apud iudicem. Powód miał obowiązek uprzedzenia kandydata na pozwanego o zamiarze wytoczenia procesu. Przyjęło się, że przeciwnik otrzymywał tablicę z tekstem formułki procesowej, jaką powód miał zamiar się posłużyć.