exceptio pacti że zawarto pactum de non petendo) replicatio – odpowiedź powoda na ekscepcję pozwanego duplicatio – odpowiedź pozwanego na replikę powoda triplicatio – odpowiedź powoda na duplikę pozwanego. Ostateczne zatwierdzenie sporu przez pretora dokonywało się aktem litis contestatio. Dochodziło także do konsumpcji procesowej, co znaczy, że sędzia nie rozpatrywał już stanu faktycznego. Strony wzywały świadków słowami: bądźcie świadkami! (testes estote!) i odczytywały formułki słowne, po czym przystępowały do rozstrzygnięcia sprawy w fazie apud iudicem.
Apud iudicem Rozprawa Faza apud iudicem rozpoczynała się w określonym terminie przed sędzią lub całym kolegium sędziów, wybranych przez strony przy udziale magistratury. Rozprawy wyznaczano na godziny przedpołudniowe i jeżeli któraś ze stron nie stawiła się bez usprawiedliwienia, sędzia miał obowiązek zasądzić na rzecz obecnego. Jeżeli obie strony prawidłowo się stawiły, sędzia wysłuchiwał relacji świadków i przeprowadzał nieformalne postępowanie dowodowe. Sędzia jednak nie poszukiwał osobiście materiału dowodowego, lecz badał jedynie dowody przedstawione przez strony. Ocena materiału dowodowego przez sędziego była ograniczona przez treści formułek.