Organizacja aktywnie wspierała pismo, starając się przekonać do tego różne kręgi rosyjskiej emigracji.
Na czas okupacji Belgii przez Niemców w latach 1940–1944 pismo przestało wychodzić. W 1945 r. wznowiono jego publikowanie. Pismo stało się oficjalnie organem prasowym Rosyjskiego Stowarzyszenia Narodowego. Do 1968 r. wyszło ponad 500 numerów. W latach 60.-70. „Czasowoj” utracił swoje centralne znaczenie wśród rosyjskiej emigracji. Z tego powodu malała też liczba jego współpracowników. Dzięki wysiłkom redaktora naczelnego W.W. Oriechowa pismo ukazywało się jeszcze do 1988 r., ale w coraz gorszym stanie poligraficznym. Ogółem wyszło 669 numerów. 2 lata później w wieku 94 lat zmarł W.W. Oriechow. Podsumowując, można stwierdzić, że „Czasowoj” pełnił rolę nieoficjalnej encyklopedii rosyjskiej emigracji.
Linki zewnętrzne Historia pisma "Czasowoj" (jęz. rosyjski) Przedruk wywiadu z 1979 r. w piśmie "Posiew" z redaktorem naczelnym "Czasowogo" Władimirem W. Oriechowem (jęz. rosyjski)
Bibliografia I. Szinkaruk, W. Jerszow, Российская военная эмиграция и ее печать, 1920 – 1939 гг., 2004
Kategoria:Biała emigracja rosyjska Kategoria:Czasopisma rosyjskojęzyczne Kategoria:Czasopisma wydawane od 1929 Kategoria:Czasopisma wydawane do 1988 Kategoria:Media w Brukseli Kategoria:Prasa emigracyjna Kategoria:Prasa w Paryżu