Chronowskiego).
Kobiety w systemie Gułag Podstawową wiedzę dotyczącą funkcjonowania systemu GUŁAG w Kazachstanie, jak i kobiet przebywających w obozach, dostarcza Aleksander Sołżenicyn w publikacji „Archipelag Gułag”. Do lat przedwojennych odnosi się fakt opanowania przez Archipelag bezwodnych pustyń Kazachstanu. Na kształt ośmiornicy rozrasta się ośrodek obozowy w Karagandzie, skore do rozrostu metastazy wyłaniają się w Dżezkaganie, gdzie woda zatruta jest związkami miedzi, w Mointach, nad jeziorem Bałchasz. Wysypka obozowa pokrywa również północ Kazachstanu. [...]. Oto 29 „punkt” Karłagu – ileż w tym jednym punkcie niewiast? Ani za dużo, ani za mało – 6.000! [...] Dokąd wywożono te narody? Najchętniej i najczęściej do Kazachstanu tak, iż tutaj, razem ze zwykłymi zesłańcami, stanowią teraz dobrą połowę ludności tej republiki, która mogłaby z powodzeniem zmienić nazwę na KaZEKstan. Według późniejszych publikacji, jego rozumienie miejsca kobiet w systemie opiera się na błędnych wnioskach, jakoby były one traktowane ulgowo ze względu na możliwość zawierania układów ze strażnikami oraz status członków rodziny Zdrajców Ojczyzny, nie zdrajców.
AŁŻIR nie był jedynym obozem w systemie GUŁAG przeznaczonym tylko dla kobiet.