List mógł więc być częścią zabiegów o wypracowanie kompromisowego porozumienia między toczącymi wojnę Bolesławem Chrobrym i Henrykiem II. Nie oznacza to jednak, że list był pisany wprost na zamówienie Chrobrego lub przez niego inspirowany. List zawiera przede wszystkim poglądy samego Brunona, które były natomiast w wielu punktach zbieżne z perspektywą państwa piastowskiego.
Treść List składa się z dwóch części. W pierwszej autor opisuje swoje wyprawy misyjne na Węgry (1006–1007) oraz do Pieczyngów (1007–1008, wyprawa ta rozpoczęła się i zakończyła na Rusi Kijowskiej przy wsparciu Włodzimierza Wielkiego). Bruno wspomina też o swojej planowanej wyprawie misyjnej do Prus. Druga część listu zawiera zarzuty pod adresem króla Henryka II oraz emocjonalne omówienie ówczesnych stosunków polsko-niemieckich.
Utwór zawiera fragmenty dotyczące Bolesława Chrobrego i prezentujące przesłanki jego polityki, rozbieżnej z polityką niemieckiego władcy. Bruno opowiada się po stronie Bolesława i apeluje, by Henryk zaprzestał walk z polskim władcą, który jest przykładnym chrześcijaninem oraz protektorem misji wśród pogan. Zwraca Henrykowi uwagę, że Bolesław, najechany przez Henryka, nie może wspierać działalności misyjnej, w tym planowanej misji Brunona.