Krytykuje przy tym korzystanie przez Henryka z pomocy pogańskich Luciców podczas najazdów na chrześcijańską Polskę. Apeluje wreszcie do Henryka o pojednanie z Bolesławem i zwrócenie się przeciw poganom.
List ułożony jest zgodnie z zasadami ars dictandi. Autor wykorzystuje wiele zabiegów retorycznych. Z jednej strony zapewnia adresata o swojej sympatii i obdarza go komplementami, zaś z drugiej – wygłasza emocjonalne i patetyczne oskarżenia oraz wezwania do poprawy stosunków z Chrobrym. List rozpoczyna się konwencjonalną formułą powitalną, pełną uniżoności, pokory, wyrazów troski o zbawienie adresata i deklaracji o wierności. Końcowa formuła zawiera pozdrowienia i życzenia, by król żył zgodnie z nakazami wiary i zmarł w wieku sędziwym, pełen cnót.
Przypisy
Bibliografia Wydania w Polsce
[oryginał i tłumaczenie] [oryginał i tłumaczenie] [oryginał] [tłumaczenie] [oryginał]
Opracowania
Linki zewnętrzne Pierwsze polskie tłumaczenie i tekst łaciński, „Biblioteka Warszawska”. t. 4, 1856 Łaciński tekst listu, Monumenta Poloniae Historica, t. 1, 1864
Kategoria:Twórczość Brunona z Kwerfurtu Kategoria:Niemieckie średniowieczne utwory w języku łacińskim Kategoria:Stosunki Polski ze Świętym Cesarstwem Rzymskim