Przeobrażone skały alkaliczne nazywane są często fenitami od norweskiego okręgu Fen, gdzie zostały po raz pierwszy opisane. Złoża tego typu występują w górnych częściach skał magmowych lub w apofizach i w ich nadkładzie. Mineralizacja często jest strefowa w pionie: w spągu granity biotytowe z mikroklinem, plagioklazem, kwarcem, wyżej granity dwumikowe z mikroklinem, plagioklazem, nad nimi granity albitowe z mikroklinem, albitem, kwarcem, albityty główne z albitem, kwarcem, muskowitem i mikroklinem, w stropie grejzeny z muskowitem i kwarcem
Występowanie W Polsce skały te znane są głównie na Pogórzu Izerskim i w Górach Izerskich. Nazywane były leukogranitami i leukognejsami. Na świecie znane są głównie z Rosji, z Włoch – na Sardynii, z Gwatemali (Montagua), Birmy, Czech i in.
Zastosowanie Są źródłem rzadkich pierwiastków takich jak niob, tantal, cyrkon, tor, lit, beryl i ziemie rzadkie.
Bibliografia Gabzdyl W., Geologia złóż, Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, Gliwice 1999 Harlow, G. E., 1994, Jadeitites, albitites, and related rocks from the Motagua Fault Zone, Guatemala: Journal of Metamorphic Geology, v.