Wytwarzane przez artystów maski ceramiczne miały albo rozmiary zbliżone do naturalnych z otwartymi ustami w akcie żucia koki, albo miały postać miniaturową w formie zawieszki, z wyglądem tak jak w przypadku masek dużych. thumb|230px|Rzeźba akrobaty-kontorsjonisty, Chilijskie Muzeum Sztuki Prekolumbijskiej w Santiago Inną wysoką rozwiniętą dziedziną rzemiosła było złotnictwo. Do produkcji używano czystego złota i srebra oraz tumbaga. Wykorzystywane techniki to: odlewanie, kucie, spawanie, natomiast do najbardziej powszechnych technik zdobniczych należały wycinanie, drążenie, szlifowanie czy nakładanie błyszczącej powierzchni. Złotnicy wykonywali rozmaite ozdoby ciała, z których najbardziej charakterystyczne były: diademy w kształcie litery H, pektorały o formie geometrycznej i dekorowane sylwetkami ludzi żujących kokę oraz małp, napierśniki (tzw. pezoneras) wykonane ze złotych blaszek lub drutu zwiniętego w spiralę, okrągłe zawieszki do uszu nieozdabiane lub zdobione wzorami geometrycznymi, twarzami ludzkimi czy głowami kotów, kolczyki do nosa.