Ludziom kultury Capulí nieobca była muzyka. Rzemieślnicy wykonywali instrumenty muzyczne, przy czym do najbardziej popularnych zaliczały się dzwony, dzwoneczki, okaryny i fletnie Pana. Można je niekiedy zaobserwować w rękach figurek coqueros. Wytwarzane były także narzędzia metalowe, takie jak dłuta i siekiery.
Religia i zwyczaje pogrzebowe Społeczeństwo Capulí wyznawało kult przodków. Było to społeczeństwo zróżnicowane pod względem społecznym, co znalazło odbicie w praktykach pogrzebowych, w organizacji cmentarzy, w formie i głębokości grobowców. Szeregowi członkowie społeczeństwa byli chowani w prostych grobach szybowych o głębokości od 1 do 4 m. Bogatsi byli chowani w grobowcach z szybem kwadratowym lub prostokątnym i z komorą boczną o kształcie wydłużonym lub półeliptycznym, przykrytą wielkim kamieniem, przy czym głębokość grobowca wahała się między 4 a 6 m. Grobowce elity posiadały jedną lub kilka komór bocznych, łączących się jakby poprzez fałszywe wrota, i miały głębokość od 9 do 40 m. Kacykowie-szamani byli chowani wraz z innymi osobami, często składanymi w ofierze w momencie pogrzebu wodza, tak, aby towarzyszyli mu podczas podróży w zaświatach – w sumie w tych grobowcach znajdowano do 14 pochówków kacyka i jego towarzyszy.