Występujące w nim struktury (a raczej instrukcje) kontrolne nie wykraczały daleko poza możliwości instrukcji skoku w asemblerach – język, poza skokiem bezwarunkowym, udostępniał przypisywalne (assigned goto) i obliczalne (computed goto) instrukcje skoku, oraz zbliżone do obliczalnego goto wyrażenie arytmetycznego (nie logicznego) if. Skoki były wykonywane do etykiet reprezentowanych przez wartości liczbowe. Dodatkowo występowała też prosta pętla.
ALGOL Opublikowany w roku 1958 ALGOL 58 oraz jego dwa lata późniejsza, mocno rozwinięta wersja ALGOL 60, wprowadziły wiele kluczowych konstrukcji programistycznych, istotnych nie tylko z punktu widzenia programowania strukturalnego. Był to pierwszy język, w którym pojawił się koncept instrukcji złożonych – bloków – służących do grupowania instrukcji. Blok jest traktowany jako pojedyncza instrukcja i możliwe jest użycie go w miejscu dla niej przeznaczonym.
Język ALGOL wprowadził również fundamentalne dla programowania strukturalnego konstrukcje: logiczne instrukcje warunkowe if..then z opcjonalnym else, pętle for oraz instrukcję wyboru switch. Pozwolił też na deklarowanie procedur, w tym zagnieżdżonych w sobie, wraz z odpowiednim zasięgiem identyfikatorów.