Zbrodnia w Buszkowie – seria egzekucji przeprowadzonych przez Niemców w październiku 1939 roku w lasach pod Buszkowem koło Koronowa. Z rąk funkcjonariuszy SS i bojówek Selbstschutzu śmierć poniosło tam około 150 mieszkańców Koronowa i pobliskich miejscowości.
Powstanie obozu w Koronowie
Koronowo zostało opanowane przez oddziały Wehrmachtu 3 września 1939. W mieście i jego okolicach natychmiast uaktywniły się bojówki Selbstschutzu – paramilitarnej organizacji złożonej z przedstawicieli niemieckiej mniejszości narodowej zamieszkującej przedwojenne terytorium Rzeczypospolitej. Na czele koronowskiego Selbstschutzu stanął Joachim Otto, syn właściciela ziemskiego z Kotomierza. Przy pomocy żołnierzy Wehrmachtu oraz podążających w ślad za nimi funkcjonariuszy grup operacyjnych SD i policji bezpieczeństwa (Einsatzgruppen) podlegli mu miejscowi Niemcy przystąpili od razu do rozprawy z członkami polskiej elity politycznej, gospodarczej i intelektualnej. Rozpoczęły się masowe aresztowania. Miejscowi Niemcy regulowali przy tym wiele zadawnionych sąsiedzkich sporów i porachunków, jak również korzystali z okazji do zagarnięcia mienia zatrzymanych Polaków. Z zeznań świadków wynika, iż aresztowań wśród mieszkańców Koronowa dokonywała zwykle ta sama dwójka Niemców, z których jeden był ubrany w zielony mundur, a drugi był cywilem.