Po opuszczeniu przez ten oddział terenów Pomorza ich miejsce zajęli funkcjonariusze gdańskiego Einsatzkommando 16.
Egzekucje pod Buszkowem 200px|right
Jesienią 1939 r. okupowane tereny Pomorza stały się areną niezwykle krwawej rozprawy z przedstawicielami polskiej inteligencji, którą nazistowskie władze obarczały winą za politykę polonizacyjną prowadzoną na tych ziemiach w okresie dwudziestolecia międzywojennego oraz traktowały jako najpoważniejszą przeszkodę na drodze do szybkiego i trwałego przekształcenia polskiego Pomorza w niemieckie Prusy Zachodnie. Między wrześniem 1939 a wiosną 1940 Niemcy zamordowali w ramach tzw. Intelligenzaktion od 30 do 40 tysięcy Polaków – przedstawicieli elity intelektualnej narodu.
Masowe mordy nie ominęły również Koronowa. Od samego początku w tamtejszym obozie dla internowanych funkcjonowała specjalna trzyosobowa komisja, która przesłuchiwała więźniów i decydowała o ich losie. W skład komisji wchodzili: naczelnik więzienia, prokurator nazwiskiem Schultz (obaj przybyli z Bydgoszczy) oraz Steckmann – właściciel majątku ziemskiego w pobliskiej Stopce. Ich celem było jak najszybsze opróżnienie przepełnionego koronowskiego więzienia. Decyzją komisji część więźniów została zwolniona, a część skazana na śmierć.