Począwszy od 11 października 1940 wprowadzono w aktach więziennych dodatkową rubrykę, która pozwalała określić przyczynę śmierci więźnia. Najczęstszą przyczyną śmierci były choroby: gruźlica (270 przypadków), szkorbut, flegmona. Zanotowano także przypadki chorób serca i śmierci ze starości. Zwłoki wywożono nieopodal więzienia i grzebano w długich rowach przy zabudowaniach fabrycznych, w których produkowano cegłę.
Liczba ofiar Zuchthaus mogła być większa, ponieważ wielu krańcowo wyczerpanych więźniów zmarło w swoich domach. Niemieccy prokuratorzy, z powodu ciężkich stanów chorobowych (najczęściej gruźlicy), zwalniali więźniów celem odbycia przerwy w wykonywaniu kary, zwykle zbyt późno, dlatego śmiertelność wśród zwolnionych wynosiła niemal 100 procent.
W 1942 powstała konspiracyjna organizacja „Bukiecik” niosąca pomoc więźniom Zuchthaus. Tworzyło ją siedem dziewcząt z Koronowa, które przemycały do więzienia grypsy, żywność i papierosy. Wśród strażników polskiego pochodzenia wciągniętych na volkslistę, również byli tacy, którzy starali się nieść pomoc więźniom, np.