thumb|200px|Tarcza „homerycka” (typu Dipylon) w kształcie ósemki thumb|200px|Współczesne rekonstrukcje tarcz argiwskich i ich zdobień thumb|200px|Hoplici z hoplonami (malowidło na ceramice z kon. VI w. p.n.e.) thumb|200px|Walka wojowników z tarczami starego i nowszego typu Hoplon () (częściej nazywana aspis () – okrągła tarcza typu argiwskiego, używana w okresie od VII do III wieku p.n.e. przez greckich wojowników, w szczególności przez ciężkozbrojnych piechurów ateńskich i spartańskich, zwanych hoplitami.
Do jej konstrukcji używano drewna dębowego, które następnie pokrywano skórą (od wewnątrz) i byczą skórą oraz brązem (od zewnątrz, głównie na obrzeżeniach). Lico tarczy często ozdabiano figuralnym znakiem wyróżniającym (epizemą), przedstawiającym głównie stworzenia prawdziwe (np. lew, dzik, pies, kruk) i mityczne (sfinks, gorgona, pegaz), symbole (gwiazda, maczuga) bądź literę typową dla danego miasta-państwa (polis). Najpewniej od ok. 475-450 p.n.e. Spartanie (Lacedemończycy) zaczęli stosować na tarczach jednolite godło w postaci litery Λ (lambda), co kontynuowano do III w. p.n.e.Nicholas Sekunda, Richard Hook: Armia spartańska. Oświęcim: Wydawnictwo Napoleon V, 2019, s. 26, ..