W sezonie 1992 jako kierowca zespołu Manor Motorsport zajął czwarte miejsce w Brytyjskiej Formule Renault; stanął na podium pięć razy na dwanaście wyścigów, w tym jeden z nich wygrał.
Kariera sportowa Po udanym pierwszym sezonie w serii wyścigowej Formuły Renault, od 1993 roku rozpoczął starty w zespole P1 Engineering, w klasie narodowej Brytyjskiej Formuły 3. Został wicemistrzem serii po zdobyciu sześciu zwycięstw w czternastu wyścigach, czterech pole position i czterech najszybszych okrążeniach. Był to najlepszy sezon Hornera w jego karierze sportowej. W kolejnych dwóch sezonach bez powodzenia startował w Brytyjskiej Formule 3 kolejno w zespołach Fortec Motorsport i TOM’s.
W sezonie 1996 przeniósł się do Brytyjskiej Formuły 2, gdzie w barwach zespołu Madgwick International dwukrotnie stanął na podium i zajął piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. W latach 1997–1998 po raz ostatni brał udział w regularnych startach wyścigowych, w barwach zespołu Formuły 3000, Arden International, którego był współzałożycielem. W wieku 25 lat oficjalnie zakończył karierę zawodniczą.
Formuła 1 thumb|Od lewej: Adrian Newey i Christian Horner podczas testów przedsezonowych na Circuit de Barcelona-Catalunya (2013)