26 czerwca 1928 przyjechał do Rawicza prezydent Ignacy Mościcki. Więzienie, utworzone przez Prusaków w 1827, stało się w okresie międzywojennym jednym z największych i najcięższych w Polsce. Rawicz był ważnym ośrodkiem oświatowym o znaczeniu ponadregionalnym. Oprócz szkół powszechnych istniały tu Państwowe Seminarium Nauczycielskie, Korpus Kadetów, dwa gimnazja. Szczególne znaczenie miał zwłaszcza Korpus Kadetów, utworzony w 1925 jako trzeci w Polsce. Był to elitarny zakład o charakterze gimnazjum i liceum wojskowego, kształcący przyszłą kadrę oficerską. Szybko powiększająca się liczba kadetów spowodowała, że miasto podjęło w 1927 r. inicjatywę budowy gmachu szkolnego (dziś mieści się w nim szpital). Wychowankami Korpusu Kadetów w Rawiczu byli późniejsi dowódcy i członkowie elit intelektualnych.

II wojna światowa 1 września 1939 r. wkroczył do Rawicza oddział niemiecki. W ratuszu nastąpiło przejęcie władzy przez okupanta i powołanie tymczasowego burmistrza, jednak wobec nasilającej się strzelaniny, oddział wycofał się. Niemcy zajęli ponownie miasto 5 września. Pierwsze egzekucje na ludności polskiej miały miejsce w październiku 1939 r. W rawickim więzieniu w latach okupacji zamordowano około 1300 osób.