Trybunał Obrony Państwa – specjalny trybunał, powołany w Polsce, w okresie wojny polsko-rosyjskiej 1919-1920, dla sądzenia osób cywilnych i wojskowych za czyny, na froncie i poza nim, powodujące niebezpieczeństwo i szkody dla obrony państwa, rozporządzeniem Rady Obrony Państwa z 11 sierpnia 1920 r..
Geneza Załamanie „wyprawy kijowskiej” Piłsudskiego w czerwcu i lipcu 1920 r. spowodowało wzrost demoralizacji wśród szeregowych i oficerów. Obok bohaterstwa i przykładów patriotycznego zapału, szerzyły się w armii przestępstwa niesubordynacji, tchórzostwa i uchylania się od służby wojskowej. Oficerowie niejednokrotnie wywoływali panikę i zarządzali nieuzasadnione ewakuacje. Zjawiska te nasiliły się zwłaszcza po wkroczeniu Armii Czerwonej na etnicznie polskie ziemie i podejściu jej pod Warszawę. Istniejący stan rzeczy wywoływał ostrą krytykę społeczeństwa. Co do zasady czyniła to w swej prasie endecja wykorzystująca powstałą sytuację do walki politycznej przeciwko Piłsudskiemu. Na zmianę sytuacji próbowały wpłynąć władze publiczne. Rząd wprowadził przepisy zaostrzające odpowiedzialność za przestępstwa wojskowe. Władze wojskowe planowały nawet utworzenie na tyłach frontu specjalnego kordonu, który miał ułatwiać wyłapywanie dezerterów.