Wkrótce kryptolodzy otrzymali pomieszczenie w pokoju numer 40 w gmachu Admiralicji i odtąd ich zespół stał się znany jako Room 40. Od listopada 1914 roku funkcjonowali pod nowym dowództwem: admirała Olivera, który został szefem sztabu marynarki, zastąpił komandor (później admirał) William Reginald Hall. Nowy szef wywiadu był wcześniej dowódcą krążownika liniowego Queen Mary i początkowo nieznane mu były tajniki pracy kryptologów, ale szybko zaznajomił się z nimi i wspierał swoich podwładnych, w dużej mierze cywilów, w sporach z dowództwem marynarki.
Działalność Pracownicy Pokoju 40 byli zdolni do rozszyfrowywania niemieckich depesz już pod koniec 1914 roku. Po bitwie pod Coronelem rozkodowali radiogram niemieckiego konsula w Valparaíso, informujący o planach admirała von Spee płynięcia na wody macierzyste trasą przez południowy Atlantyk, co spowodowało wysłanie przeciw niemu eskadry wiceadmirała Sturdee i w efekcie zwycięstwo brytyjskie w bitwie koło Falklandów 8 grudnia 1914 roku. Gdy w grudniu krążowniki liniowe kontradmirała F. v. Hippera przeprowadziły bombardowanie Scarborough, Hartlepool i Whitby, kryptolodzy uprzedzili Admiralicję o niemieckich zamiarach.