Lech Jerzy Głuchowski ps. Jeżycki (ur. 1902 w Rakowie pod Częstochową, zm. 15 września 1944 w Warszawie) – dowódca 7 pułku ułanów Lubelskich AK kryptonim Jeleń, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Młodość Syn Mariana i Marii z Ziółkowskich. Urodzony w 1902 roku w Rakowie pod Częstochową. Szkoły średnie w Radomsku, a następnie w Łodzi. Członek POW. W 1918 roku, jako 16-letni chłopiec, bierze udział w rozbrajaniu Niemców. W następnym roku spędza wakacje na froncie w szeregach 7 pułku ułanów Lubelskich, dowodzonego przez jego brata, wówczas majora, Janusza Głuchowskiego. W lecie 1920 roku zgłasza się jako ochotnik do 7 pułku i bierze udział w walkach szwadronu zapasowego na północ od Płocka, gdzie szwadron jest odcięty przez kilka tygodni. Po Bitwie Warszawskiej wraz ze szwadronem dołącza do pułku i bierze udział w końcowych walkach.
Lata pokoju Długotrwała choroba sprawia, że dopiero w 1922 roku może rozpocząć studia na Akademii Rolniczej w Bydgoszczy. Po studiach kończy Szkołę Podchorążych Rezerwy Kawalerii. Po odbyciu praktyki rolnej obejmuje dzierżawę majątku Mały Obzyr nad Stochodem, a następnie w 1930 roku administrację dóbr ordynacji Branickich w miejscowości Roś.