Jest czynny w pracy społecznej i przysposobienia wojskowego, organizuje w Rosi oddział „Strzelca”.
II wojna światowa We wrześniu 1939 zgłasza się ochotniczo do pułku i odbywa całą kampanię w 4 szwadronie 7 puł, który to szwadron po bitwie pod Suchowolą, przebija się w kierunku walczącej Warszawy. O jej kapitulacji dowiadują się dopiero 2 października. Kierują się wówczas w strony Mińska Mazowieckiego, gdzie 9 października następuje rozwiązanie szwadronu i zakopanie broni. Następnie rusza do Warszawy, gdzie nawiązuje kontakt z ZWZ, początkowo działając w „Strzelcu”, by z kolei pracować nad odtworzeniem 7 puł. Lubelskich AK kryptonim Jeleń, w którym zostaje zastępcą dowódcy pułku. W 1944 awansowany na rotmistrza. 17 lipca 1944 obejmuje dowództwo pułku, równocześnie dowodząc jego warszawskim I dywizjonem. 1 sierpnia 1944 dowodzi natarciem dywizjonu „Jeleń” na Aleję Szucha, by następnie, z grupą pozostałych przy życiu ułanów, przedrzeć się na Mokotów. Tam dowodzi resztkami dywizjonu, biorąc między innymi udział w natarciu na szkołę przy ul. Woronicza. 21 sierpnia obejmuje dowództwo rejonu Sadyby, gdzie Jeleń stanowi trzon obrony, i podczas której znów ponosi krwawe straty.