Wraz z rozwojem człowiek opuścił jaskinie i zaczął budować domostwa bliżej rzek, przeniósł się do bardzo dużych domów mogących pomieścić cały ród. Ściany wyplatane były z gałęzi i lepione gliną, a dachy kryte słomą lub trzciną. Na terenach Niemiec występował też inny rodzaj osad: pomieszczeniami mieszkalnymi były małe owalne chaty, w których mieszkały co najwyżej pojedyncze rodziny. Jeszcze inne osady (np. w Urmitz koło Koblencji) miała charakter typowo obronny. Było tam ogrodzenie palisadowe, wały i rowy.
Pod koniec IV tysiąclecia p.n.e. na tereny Niemiec zaczęła napływać z południa ludność kultury wstęgowej. Jako rolnicy i hodowcy ludzie ci wybierali tereny zasobne w żyzną glebę, które znajdowały się na terenie Wyżyny Bawarskiej i Szwabskiej oraz Średniogórza Niemieckiego.
Epoka brązu