Nadbudówka dziobowa ograniczała się do niewielkiej sterówki, a za nią była dodatkowo platforma reflektora.

Główne uzbrojenie artyleryjskie stanowiło działo kalibru 65 mm model 1891 umieszczone na platformie na dachu nadbudówki dziobowej, dobrze chronione od zalewania. Jego kaliber był jednak mniejszy od stosowanych za granicą 75–76 mm. Uzupełniało je 6 półautomatycznych dział 47 mm Hotchkiss model 1885, rozmieszczonych po trzy na burtach: po bokach nadbudówki dziobowej, przedniego komina i rufowego komina. Pojedyncze obrotowe wyrzutnie torped kalibru 381 mm znajdowały się w osi podłużnej pokładu, między kominami i na rufie. Używano torped model 1887. Wyrzutnie miały po jednej torpedzie zapasowej. Podczas I wojny światowej, w 1915 dwa rufowe działka 47 mm zostały na niszczycielach francuskich przystosowane do ognia przeciwlotniczego. Część niszczycieli mogła przejść modyfikacje uzbrojenia analogiczne do opisanych w typie Arquebuse.