Choć niezbyt ufał Europejczykom, współpracował z nimi już wcześniej: pod jego komendą znajdowała się przez jakiś czas "Armia Zawsze Triumfująca", oddział wyposażony i zorganizowany na wzór europejski, z głównie francuską kadrą dowódczą (uczestniczyła m.in. w zdobyciu w 1864 Hangzhou).
Rebelie na północy W 1866 skierowano go do tłumienia powstania muzułmanów w Shaanxi i Gansu. Zanim dotarł na miejsce, powołano go do walki z rebelią Nian. Zuo nie zgodził się na rozdrobnienie sił, najpierw skoncentrował się na walce z Nian i dopiero po upadku tego powstania w 1868, wyruszył do Shaanxi.
Podczas operacji na północnym zachodzie, Zuo wykazał się wielkimi umiejętnościami organizacyjnymi. W odróżnieniu od poprzedników, nie dążył do szybkich (lecz ostatecznie zawodnych) rozstrzygnięć militarnych, lecz starannie budował bazę logistyczną, gromadził zaopatrzenie i odbudowywał gospodarkę na już odzyskanych terenach. Długotrwałe przygotowania powodowały, że w Pekinie był oskarżany o bierność; jednak jego solidnie przygotowane kampanie, gdy już ruszyły, były szybkie, zdecydowane i skuteczne. Prowadząc oblężenia, był równie metodyczny i, gdy uważał to za konieczne, bezwzględny.