Szkoła dywersantów w Hemfurth (ros. Диверсионная школа „Гемфурт”), zwana też Sonderkommando „Hemfurth” – ośrodek szkolenia dywersantów Abwehry przeznaczony dla młodych obywateli ZSRR w służbie niemieckiej podczas II wojny światowej.
Szkoła została utworzona w lipcu 1943 r. w miasteczku Hemfurth w rejonie Kassel przez Abwehrgruppe 209 „Bussard”. Komendantem został Fritz Bucholz. Funkcję jego zastępcy pełnił b. podporucznik Armii Czerwonej Jurij N. Jewtuchowicz. Szkoła była przeznaczona dla młodych obywateli ZSRR w wieku od 10 do 17 lat (chłopców i dziewcząt). Były to sieroty z domów dziecka w Orszy i Smoleńsku. Gromadzono je w obozie we wsi Smietowo pod Orszą, po czym przewożono do Niemiec. Przechodzili oni intensywne szkolenie ideologiczne, podczas którego ujawniano, że będą szkoleni na agentów-dywersantów. Niemcy nakłaniali ich różnymi metodami na wyrażenie zgody. Po przyjęciu do szkoły automatycznie przyjmowano ich w szeregi Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA). W szkole szkoliło się jednocześnie od 25 do 75 osób. Szkolenie trwało 1-2 miesiące. Wyselekcjonowani byli szkoleni przez 6 miesięcy, a niektórzy nawet dłużej. Szkolenie obejmowało podstawy topografii, metody prowadzenia dywersji, prowadzenie przesłuchań, naukę strzelania, wychowanie fizyczne i skoki na spadochronie.