Eskadra Krążowników Liniowych i część sił lekkich Grand Fleet zostały przesunięte do Rosyth, aby zabezpieczyć wschodnie wybrzeże Anglii przed spodziewanymi dalszymi atakami. Przyniosło to efekt w postaci zwycięskiej dla Brytyjczyków bitwy na Dogger Bank 24 stycznia 1915 roku, gdzie krążowniki liniowe Royal Navy starły się ze swymi odpowiednikami w Hochseeflotte. Po swym zwycięstwie wiceadmirał David Beatty stał się najpopularniejszym oficerem marynarki w Wielkiej Brytanii, porównywanym z samym Horatio Nelsonem i został mianowany dowódcą Floty Krążowników Liniowych (ang.: Battle Cruiser Fleet) Grand Fleet, mając pod komendą trzy eskadry.
Jedyną wielką bitwą morską, w której uczestniczyła Grand Fleet jako całość, była bitwa jutlandzka w dniach 31 maja i 1 czerwca 1916 roku. Starcie dwóch flot liniowych, mające być rozstrzygającym, na skutek ostrożnej taktyki obydwu stron zakończyło się odwrotem Hochseeflotte i niewielkimi stratami zaangażowanych zespołów. Taktyczne zwycięstwo ogłosili Niemcy, którzy zatopili trzy brytyjskie krążowniki liniowe i 11 mniejszych okrętów za cenę straty jednego krążownika liniowego, jednego przeddrednota i dziewięciu lekkich jednostek oraz ponad dwukrotnie mniejszych strat osobowych.