mały|240px|Grób Antoniny Rożniatowskiej na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie Antonina Rożniatowska (ur. 1860 w Berdyczowie, zm. 21 czerwca 1895 w Krakowie) – jedna z pierwszych polskich rzeźbiarek.
Życiorys Była córką Ludwika i Ludwiki z domu Jachimowicz. Od 1880 mieszkała w Krakowie. Uczyła się rzeźby na Wyższych Kursach dla Kobiet im. A. Baranieckiego pod kierunkiem Stanisława Lipińskiego oraz Marcelego Guyskiego.
Rzeźbiła w marmurze, terakocie, brązie i gipsie. Wykonała dwa posągi Heleny Modrzejewskiej w gipsie w roli Ofelii w 1885 oraz siedzący naturalnej wielkości w 1887. Była autorką 20 popiersi, między innymi Adriana Baranieckiego (1892) dla Muzeum Techniczno-PrzemysłowegoObecnie kopia popiersia znajduje się w bibliotece ASP w Krakowie, przy ul. Smoleńsk., Marcelego Guyskiego, śpiewaczki Józefiny Roszkówny, Józefa Blizińskiego (1893 w glinie dla Muzeum Narodowego, 1894 w brązie dla Teatru Słowackiego). Wykonywała rzeźby o tematyce religijnej (Madonna w marmurze kararyjskim z 1884 oraz Mater Dolorosa w terakocie z 1887), rodzajowe (Wajdeolta z 1881, Prządka ukraińska z 1883, Panienka z kotkiemZdjęcie rzeźby Panienka z kotkiem w zbiorach MNK w Krakowie . do wiersza Michała Bałuckiego Raz ujrzałem ją z 1888, Dziewczyna z kurą z 1883) oraz symboliczne (Kwiat Lotosu z 1894Zdjęcie rzeźby Lotos w zbiorach MNK w Krakowie .).