W wyniku tego w 415 roku Hypatia – według niektórych osoba w starszym wieku, według innych opracowań (Ch. Kingsley) miała wówczas tylko 25 lat, choć najczęściej w piśmiennictwie podawany jest wiek 45 lat – została zamordowana. Wywleczono ją z powozu przed kościołem Caseareum, zdarto z niej ubranie, wyłupiono jej oczy i zabito ostrakonami. Ponieważ przywódcą tego mordu był chrześcijanin, Piotr Lektor, rzuciło to – jak podaje Sokrates ScholastykPor. Historia Kościoła, V, 22; przekład polski: – cień na Kościół aleksandryjski i na jego biskupa. Zwykle wyważony w swoich ocenach Sokrates był pełen oburzenia na CyrylaMaria Dzielska, Hypatia z Aleksandrii, Universitas, Kraków 2010, wyd. 3 popr., s. 170. Cytat: Ostrożny w swych sądach i oskarżeniach Sokrates nie może jednak, w konkluzji swego opowiadania o tych tragicznych wydarzeniach, oprzeć się uczuciu oburzenia na Cyryla i jego Kościół i pisze: „Zbrodnia ta ściągnęła na Cyryla i na Kościół w Aleksandrii niemało hańbiących zarzutów”.. Oskarża go również późniejszy neoplatoński filozof Damascjusz (462–544). Sokrates pisze też, że Hypatia, będąc w przyjaźni z Orestesem, w opinii ludzi ze sfer kościelnych rzekomo przeszkadzała w pojednaniu między nim a biskupem miastaPor. J. Chapman, St.