Jod tworzy jodki z niemetalami o elektroujemności mniejszej od elektroujemności jodu, np. z: borem , krzemem , fosforem , selenem i wodorem (jodowodór) HI. Związki jodu z niemetalami o takiej samej elektroujemności, np. z węglem czy siarką przyjęto również nazywać jodkami, odpowiednio: i .
Połączenia z niemetalami o wyższej elektroujemności nie mogą być nazywane jodkami (np. związek jodu z chlorem (ICl) nosi nazwę „chlorek jodu”, a nie „jodek chloru”).
Otrzymywanie bezpośrednia reakcja pierwiastków: gdzie M – metal lub inny pierwiastek reakcja kwasu jodowodorowego z zasadami: gdzie M – metal reakcja wymiany: gdzie () – metal 1 () – metal 2, A – dowolny anion (w podanym przykładzie jednowartościowy)
Właściwości Jodki metali to najczęściej krystaliczne substancje o różnych barwach, większość z nich dobrze rozpuszcza się w wodzie (z wyjątkiem AgI, , , , i ). Posiadają silne właściwości redukujące. Jodki niemetali to amorficzne substancje o różnych barwach.
Polijodki W wyniku reakcji przyłączenia jodu do jodku powstają polijodki, np.:
Przykładami polijodków są: , , , .
W wyniku reakcji pomiędzy jodkami a powstają polihalogenki mieszane, np. , lub Cs[IBrF].
Pomimo iż polijodki są związkami jonowymi, łatwo ulegają rozkładowi po ogrzaniu:
Zobacz też halogenki
Przypisy