został mianowany kierownikiem Sztabu Głównego Ruchu przez skonfliktowanego z dotychczasowym kierownictwem organizacji szefa Białoruskiej Centralnej Rady (BCR) Radosława Ostrowskiego. 27 października tego roku plenum i kolegium BCR „zlikwidowały” BWR, powołując na jego miejsce Białoruski Front Wyzwoleńczy. Osłabiony BWR rozpadł się na małe grupy. Na ich czele stał formalnie mjr U. Sieńka, ale faktycznie jego władza była iluzoryczna. Uczestniczył on w przerzucaniu na obszar Białoruskiej SRR agentów i grup zbrojnych. W 1963 r. władze ZSRR zwróciły się do Niemców o ekstradycję mjr. U. Sieńki, ale została ona odrzucona.
Bibliografia Jazep Najdziuk, Iwan Kasiak, Беларусь учора і сяньня, Mińsk 1993.
Linki zewnętrzne Biografia Uładzimira Sieńki
Kategoria:Białoruscy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Białoruscy działacze narodowi Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 1997