Jednocześnie był kierownikiem technicznym Wydawnictwa Podręczników Szkolnych i Literatury dla Młodzieży. Publikował artykuły w różnych mińskich gazetach. Był członkiem Rady Głównej Białoruskiej Samopomocy Ludowej. Latem 1944 r. ewakuował się do Niemiec. Po zakończeniu wojny przyjechał do Polski, gdzie zamieszkał w Inowrocławiu pod fałszywym nazwiskiem Józef Aleksandrowicz. Był dyrektorem jednej z drukarni. Napisał książkę pt. "Inowrocław i okolice". Nawiązał kontakty z emigracyjnymi organizacjami białoruskimi poprzez swojego brata Czesława Najdziuka, który mieszkał w Stanach Zjednoczonych. Pisał artykuły do prasy związanej z nimi. Na początku lat 60. napisał rękopis książki pt. "Paznavajma historyju biełaruskaha narodu".
W 2004 r. w 20. rocznicę śmierci J. Najdziuka władze miejskie Inowrocławia odsłoniły pamiątkową tablicę na murach drukarni, w której pracował, a także w Kościele św. Józefa. Ponadto odbyła się sesja popularnonaukowa pt. "Józef Aleksandrowicz – Jazep Najdziuk (1909-1984). Osoba i dzieło".
Przypisy
Linki zewnętrzne
Biografia Jazepa Najdziuka (jęz. białoruski)
Kategoria:Białoruscy działacze narodowi Kategoria:Białoruscy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Członkowie Białoruskiej Chrześcijańskiej Demokracji (Polska) Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1984