Na emigracji zamieszkał w Bułgarii. Pracował jako nauczyciel w gimnazjum rosyjskim, a następnie w ministerstwie rolnictwa. Pod koniec 1931 r. wstąpił do Stowarzyszenia Oficerów Lejbgwardii 1 Brygady Artyleryjskiej. Po zajęciu Jugosławii przez wojska niemieckie w kwietniu 1941 r., wstąpił do nowo formowanego Rosyjskiego Korpusu Ochronnego. Był oficerem w stopniu porucznika w 8 sotni 3 oddziału. Następnie objął dowództwo plutonu przeciwpancernego 5 „Żelaznego” Pułku. Od 22 października 1944 r. dowodził mieszaną kompanią przeciwpancerną 5 Pułku. Podczas walk w rejonie miast Travnik i Busovača na pocz. 1945 r. dowodził mieszaną grupą artyleryjską. Został odznaczony Żelaznym Krzyżem 2 klasy. Po poddaniu się Korpusu Brytyjczykom objął dowództwo 5 kompanii 5 Pułku. Następnie został osadzony w obozie w Kellerbergu, gdzie dowodził 27 kompanią leśną. W 1948 r. wyjechał do USA. Był członkiem Stowarzyszenia Gallipojczyków i Związku Żołnierzy Rosyjskiego Korpusu, obejmując w tym ostatnim stanowisko wiceprzewodniczącego. Działał też w licznych organizacjach kombatanckich, a także ruchu monarchistycznym, stając na czele Stowarzyszenia Michajłowców-Artylerzystów.
Bibliografia J. A. Aleksandrow, Русские в Северной Америке: Биографический словарь, San Francisco 2005