Kampania wyborcza W tygodniach poprzedzających wybór prezydenta kandydatura Joachima Gaucka zyskała poparcie części społeczeństwa, powodując ogólny wzrost zainteresowania tematyką wyborczą, mimo iż głosowanie miało charakter pośredni. Według sondaży cieszył się poparciem o 10% większym niż Christian Wulff. Gauck uzyskał poparcie mediów, publicystów oraz sporej części opinii publicznej (nawet tej przychylnej CDU). W internecie powstały strony sympatyków tego kandydata, organizowane były też manifestacje i akcje zbierania podpisów poparcia. Postawiony został również temat dotyczący wprowadzenia w Niemczech bezpośrednich wyborów prezydenckich, umożliwiających wybór kandydata cieszącego się największym poparciem społecznym, a nie wybieranego na zasadzie podziałów partyjnych. Zdaniem ekspertów były to najważniejsze wybory prezydenckie w powojennej historii Niemiec, ponieważ ich wynik mógł zdecydować o przyszłości koalicji parlamentarno-rządowej CDU/CSU-FDP i rządu Angeli Merkel.
Zgromadzenie Federalne Partia Liczba głosów Łącznie Bundestag Landy CDU/CSU 498–500 239 259–2611,2 SPD 332–333 146 186–1871 FDP 147 93 54 Związek 90/Zieloni 127 68 59 Die Linke 124–125 76 48–49² Freie Wähler 10 0 10 NPD 3 0 3 Südschleswigscher Wählerverband 1 0 1 Razem 1244 622 622