Pierwsza faza powstania thumb|Bitwa pod Changhuai, 1859 rok Jednym z przywódców był Zhang Lexing (張樂行), zamożny właściciel ziemski i przemytnik soli, uznany za szefa samoobrony przez miejscowych mandarynów – a przez szefów 18 band, naczelnym wodzem Nian w 1856. Skonfederowane siły Nian liczyły pięć luźno zorganizowanych chorągwi, po ok. 20 tys. ludzi każda; w ciągu następnych lat liczba chorągwi wzrosła do 12.
Nian poświęcali dużą uwagę obronie swych baz-wsi. Budowali masywne umocnienia: niektóre forty miały wały o kilkukilometrowym obwodzie, podwójne fosy i stanowiska dla dział. Zawierali też sojusze lub układy o nieagresji z innymi grupami (lub umocnionymi wsiami i miastami). Ich akcje militarne miały charakter sezonowy: wiosną i jesienią ruszali na rabunek, by następnie wrócić i zabezpieczyć zbiory. Wiele z łupów było rozprowadzanych wśród chłopów, co przysparzało bandytom popularności. W pierwszej fazie, w latach 1856–1859 opanowali teren między dopływami Huai, rzekami Kuai i Sha. Do 1864 zabezpieczyli dla siebie północny fragment Anhui, a ich sukcesy spowodowały wybuch podobnych, lokalnych rebelii w sąsiednich prowincjach.