Nie głosili haseł religijnych lub antymandżurskich, natomiast przedstawiali się jako obrońcy sprawiedliwości i wrogowie skorumpowanych urzędników. Rabunek bez pozwolenia i gwałt karane były śmiercią; lojalność wobec towarzyszy była dobrem najwyższym. W miarę jak rosła ich siła, przejęli częściowo symbolikę sekty Białego Lotosu i innych sekt np. Ośmiu Trygramów; m.in. Zhang Lexing przyjął tytuł Wielkiego Króla Hanów Obdarzonego Mandatem Niebios.
Henan Oddziały samoobrony z Henanu, stworzone na ogół bez udziału właścicieli ziemskich, też skierowały się przeciw skorumpowanym władzom lokalnym. Rajdy Nian w Henanie (w 1855 obrabowały miasta wokół Guide, dzis. Shangqiu, w 1859 podeszły pod Kaifeng, a w 1861 – pod Luoyang) służyły przykładem. W 1856-1857 grupa pięciu band w górach Quezi w południowym Henanie zgromadziła prawie 10 tys. ludzi i zajęła teren o powierzchni ponad 7500 km². Bez pomocy Nian z Anhui zostali rozbici przez wojska qingowskie, ale w 1861 inna grupa, pod dowództwem Zhen Daxi, który nawiązał kontakt z Zheng Zongyu, opanowała kilkaset warownych wsi i miasteczek w północnej części prowincji. Zaczęły także wybuchać powstania o charakterze religijnym, jedno szybko stłumione w 1858 w Yingzhou, następne w okolicach Guide w 1861.