Jan Sikorski (ur. 20 maja 1898 w Krogulcu koło Zgierza, zm. 11 grudnia 1987) – polski nauczyciel, działacz społeczny związany ze Zgierzem.
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej, był synem Jakuba i Bronisławy z Kosteckich; miał trzech starszych braci. Po okresie nauki domowej uczęszczał do progimnazjum w Turku, a po ukończeniu tej szkoły w 1912 do Szkoły Realnej w Zgierzu. W zgierskiej placówce uczył się pod kierunkiem wybitnych pedagogów – Jakuba Stefana Cezaka i Stefana Pogorzelskiego. Podobnie jak starsi bracia wybrał zawód nauczycielski i rozpoczął pracę zarobkową w 1917 w zespołach młodzieżowych w Łodzi.
W 1919 został nauczycielem w Szkole Powszechnej nr 7 w Łodzi, skąd po dwóch latach przeniesiono go do Zgierza. Pracował kolejno w szkołach powszechnych nr 4, 6 i 1; ta ostatnia szkoła cieszyła się w latach międzywojennych sławą wzorowej placówki i była regularnie odwiedzana przez wycieczki nauczycielskie. W roku szkolnym 1924/1925 Sikorski uzupełniał wykształcenie zawodowe na wyższych kursach nauczycielskich. W 1930 wygrał konkurs na kierownika szkoły powszechnej nr 3 w Zgierzu w dzielnicy Przybyłów.