Ustawodawstwo kulturkampfu Na kulturkampf składało się wiele ustaw (uchwalanych dla całej Rzeszy w Reichstagu lub też tylko dla konkretnego landu w ichnim Landtagu) wymierzonych przede wszystkim w Kościół katolicki. Omówienie najistotniejszych z nich jest rzeczą fundamentalną dla poznania tematu.
8 lipca 1871 roku zreorganizowano Ministerstwo Wyznań likwidując oddział katolicki i ewangelicki, zamiast tego tworząc „wydział spraw duchowych”. Był to wyraz nowej, bezwyznaniowej ery, co zaniepokoiło katolików i ortodoksyjnych protestantów.
Pierwsza ustawa antykościelna wyszła nie od Prus, ale od katolickiej Bawarii i nie od Bismarcka, ale ministra wyznań . Stwierdził:
Kto ma być w państwie panem: rząd czy Kościół rzymski? Żadne państwo nie ma trwałości, gdy obok siebie istnieją dwa rządy.
10 grudnia 1871 uchwalona została ustawa pod nazwą Kanzelparagraph, która wprowadzała poprawkę do paragrafu 130 niemieckiego kodeksu karnego przewidując karę do 2 lat więzienia za wygłaszanie poglądów zagrażających pokojowi publicznemu w miejscach kultu religijnego. To czy dana homilia miała wydźwięk antypaństwowy zależało od interpretacji konkretnego urzędnika państwowegoG. Kucharczyk, Kulturkampf: Walka Berlina z katolicyzmem (1846-1918), Warszawa 2009, s. 107..