Krytyka społeczna Zmartwychwstanie podejmuje najważniejsze problemy społeczne Rosji swojej epoki: nierówności materialne, nędzę mieszkańców miast, złą sytuację chłopstwa, prostytucję. Tołstoj już wcześniej czynił wymienione problemy tematem swoich dzieł, jednak dopiero w swojej ostatniej powieści ujął je w formie oskarżenia wobec panującego systemu społeczno-politycznego. Obraz szlachty i carskich urzędników w utworze jest jednoznacznie negatywny. Pisarz nie tylko kontrastuje tragiczne położenie chłopów i tryb życia zamożnej szlachty, lecz także wyśmiewa wszystkie aspekty zachowania tych ostatnich: ich poglądy, wygląd i gesty. Działania Niechludowa na rzecz Katiuszy traktują oni jak dziwactwo i naiwność.
W Zmartwychwstaniu Tołstoj zawarł również ostrą krytykę państwa rosyjskiego, w szczególności systemu sądownictwa. Jego obraz przedstawiony w utworze ukazuje system całkowicie niesprawiedliwy – w przypadku pomyłki sądowej (wynikłej zresztą z niestaranności przysięgłych) nie ma możliwości uniewinnienia człowieka, który nie popełnił czynu, o jaki go oskarżano. Katiusza nie może odzyskać wolności ani drogą formalną, ani dzięki znajomościom Niechludowa.