Postać Katiuszy Masłowej Masłowa jest najciekawszą pod względem psychologicznym postacią w powieści. Tołstoj ukazuje w niej osobę, która mimo upadku, podjęcia pracy prostytutki, zachowała wewnętrzną harmonię i system wartości. Okrucieństwo ludzi popchnęło ją co prawda do upadku moralnego, jednak spotkanie z Niechludowem sprawiło, że jej uśpiona moralność na nowo zaczęła funkcjonować. Katiusza jest osobą bardziej doświadczoną niż arystokrata. Wie, że nikt nie jest w stanie naprawić krzywd, jakie jej wyrządzono, nigdy nie odzyska straconych lat. Pobłażliwie traktuje starania Niechludowa na rzecz poprawy jej sytuacji, widząc w nich nową, chwilową rozrywkę znudzonego życiem księcia. Nie przemawia do niej wizja odrodzenia duchowego w małżeństwie - w jej przekonaniu ona sama odrodzenia nie potrzebuje, gdyż to nie ona krzywdziła innych ludzi, lecz sama cierpiała z ich powodu. Katiusza nie chce być narzędziem moralnej przemiany Niechludowa, pragnie jedynie żyć własnym życiem.