Kościół Zbawiciela (niem. Salvatorkirche) – kościół ewangelicki, który znajdował się we Wrocławiu, w okolicy skrzyżowania ulic Borowskiej i Dyrekcyjnej. W 2. połowie XIX wieku była to najokazalsza budowla sakralna we Wrocławiu obok kościoła św. Michała i synagogi Na Wygonie.
Pierwsze projekty thumb|left|260px|Zatwierdzone, ale niezrealizowane projekty kościoła umieszczonego na placu Czystym z 20 lutego 1870 roku; po lewej elewacja zachodnia, po prawej elewacja wschodnia W 1854 roku, 12 listopada, spłonął szachulcowy kościół pod tym samym wezwaniem znajdujący się na ówczesnym Salvatorplatz (obecnie pl. Czysty we Wrocławiu). Parafianie chcieli koniecznie odbudować swoją świątynię. Pierwszy projekt nowego kościoła sporządził w 1856 roku Julius von Roux, miejski radca budowlany wraz z Ernstem Uberem. Według innych źródeł Roux przygotował dwie wersje projektu różniące się od siebie stylistycznie - pierwszy był utrzymany w stylu neogotyckim, drugi w stylu tzw. arkadowym (Rundbogenstilu). Obie te wersje zakładały trzynawową halę z emporami, poprzedzoną masywnym zespołem zachodnim z klatkami schodowymi i wieżą w osi. We wschodniej części znajdowały się dwa dwukrotnie wyniesione przęsła: prostokątnego z amboną przy łuku tęczowym i wyższej wielokątnej apsydy a ołtarzem w formie krucyfiksu.