Wnętrze kościoła w pierwszej wersji neogotyckiej posiadało palmowe sklepienie ozdobione płaskim maswerkiem, spoczywające na żeliwnych kolumnach. W drugiej wersji przewidziano zastosowanie drewnianych słupów do podziału wnętrza i podtrzymywania drewnianych łuków i arkad ozdobionych snycerskimi ornamentami.
Z powodu usterek technicznych, braku regulacji prawnych dotyczących parafii, patronatu i braku finansowania budowy, projekt zarzucono. W 1865 roku wszystkie braki formalne zostały rozwiązane i podpisano umowę pomiędzy magistratem a gminnymi parafiami. Jednym z najważniejszych ustaleń była wielkość kościoła, który miał pomieścić 3 tysiące wiernych (2 tysiące na miejscach siedzących i tysiąc stojących). Z powodu wojny prusko-austriackiej do realizacji umowy przystąpiono dopiero w 1867 roku. Zakupiono wówczas pod budowę przyszłego kościoła teren przy Kürassier-Reitplatz (obecnie pl. Muzealny).