Treść Akt I thumb|280px|Dekoracja do Mojżesza w Egipcie Z powodu tego, że Faraon zabronił Żydom opuszczać Egipt, na cały kraj spadły ciemności (introdukcja: Ah! Chi ne aiuta). Faraon przyzywa Mojżesza i obiecuje, że w zamian za przywrócenie światła pozwoli Izraelitom odejść; nie wie, że jego syn Ozyrydes jest zakochany w Żydówce Elcii i pragnie, by ukochana nie opuściła Egiptu. Na prośbę Mojżesza Bóg pozwala znowu zaświecić słońcu (modlitwa: Eterno! Immenso!). Wszyscy padają na kolana przed cudem światła, tylko Ozyrydes próbuje powstrzymać ojca (kwintet: Celeste man placata). Nie wiedząc co dalej czynić, zwraca się do arcykapłana Mambre, ten zaś postanawia podburzyć przeciw Żydom lud egipski. Elcia przybywa pożegnać się z ukochanym (duet: Ah! se puoi così lasciarmi) Mambre zdołał tymczasem zgromadzić tłum, który przed pałacem Faraona protestuje głośno przeciw jego rozkazowi. Pomimo próśb żony Almatei, nawróconej na judaizm, Faraon po raz kolejny zmienia zdanie i zakazuje Żydom wyjścia z Egiptu (Cade dal ciglio il velo). Mambre i Ozyrydes przynoszą zaskoczonym Żydom, świętującym uwolnienie, nowy rozkaz Faraona (finał: All'etra, al ciel). Gdy Mojżesz grozi Egiptowi nowymi plagami Egipcjanie gotowi są go zabić. Dopiero przybycie Faraona z żoną zapobiega zbrodni (concertato: All'idea di tanto eccesso).