Ariobarzanes I Filoromajos (gr. Ἀριοϐαρζάνης, Ariobarzánēs) (zm. 63 p.n.e.) – król Kapadocji w latach ok. 96-93 p.n.e., 92-90 p.n.e., 89-88 p.n.e. i 86-63 p.n.e.
Życiorys Ariobarzanes nie pochodził z królewskiego rodu. Należał do arystokracji kapadockiej. Został wybrany na króla Kapadocji przez Rzym w wyniku walki o tron między królem Bitynii Nikomedesem III Euergetesem a królem Pontu Mitrydatesem VI Eupatorem Dionizosem. Bowiem pierwszy z nich obawiając się tego drugiego najazdu na swój kraj, posłał do Rzymu chłopca, jako rzekomego trzeciego syna Ariaratesa VI Epifanesa Filopatora, by ubiegał się o tron Kapadocji. Wysłał go ze swoją żoną Laodiką, a wdową po Ariaratesie. Miała ona, jako rzekoma matka chłopca, potwierdzić w senacie rzymskim, że chłopiec jest jej trzecim synem. Gdy Mitrydates z Pontu dowiedział się o tym, wysłał Gordiosa do Rzymu, by z równym bezwstydem, obwieścił, że chłopiec rządzący Kapadocją jest prawdziwym synem Ariaratesa. Rzymianie jednak zorientowali się w tych machinacjach. Odebrali Kapadocję Mitydatesowi oraz Paflagonię Nikomedesowi. Postanowili je obdarzyć wolnością, ale mieszkańcy Kapadocji odrzucili te propozycje. Rzymianie, więc dali im Ariobarzanesa na króla (ok. r.